Duruyu beklerken nerdeyse tüm annelerin hemfikir olduğu o mükemmel duyguların hiç birini hissedememiştim, kalp atışlarını duyabildiğiniz , sıvı dolu bir göbeğin içinde yüzmeye çalışan hamur gibi bir canlıyı görebildiğiniz aletlerde beni heycanlandırmamıştı -sardı korkular, gelecek yıllarrr- sendromuyla uğraşıyordum vs, ama Durunun gelişiyle birçoğu kendiliğinden halloldu. Kalanlar bazen beni zorlasada Durunun ve zamanın yardımlarıyla belki tamamen iyileşirim , belki burda yazar içimi döker, rahatlarım belki herşey süper olur bu dünyanın en güzel gönüllü köleliği için ikinci kez cesaret bulurum. Belki yorgunluklarda paylaşıldıkça azalıyordur, deneyelim bakalım.
Devamını Oku »