YİMONATAAAA!!!.

Merkepçimle beraber yimonata yaptık, çok güzel oldu çünkü durucum yüreğini kattı! Damak tadıma da hitap etti. Benim puanım 8. Gurmeyim. Anayım. Kutsalım.

Devamını Oku »

DURUnun çakma havuzu

Su delisi durucum bayıldı balkonda havuza girmeye.-Deniz yatağını havuz sanıyor- geçen sene almıştık ve hepimiz unutmuştuk. Evde birden bire hiç oynanmamış sıfır bir oyuncak bulunması, süper olur çünkü duru o gün daha kolay yemek yer, daha çok kendi kendine oynar. HAYUS'a bayıldı.Su onu gerçekten yordu ve üç saat uyuyup aç bi kurt gibi uyandı.

Devamını Oku »

DURUya kavuşma

Üç günlük ayrılıktan sonra kavuştuk kızımıza. hergün birkaç kez arayıp rapor alsakta çoookkk özledik, dönüşte de anneanneye sakın uyutma yatmadan sevelim talimatı verdik, uykusu biraz sarksada, bizi karşısında görünce kocamaannn açılan ağzı ve gözleriyle çok sevimliydi. Oyuncak sepetinden birşeyler getirip heyecanlı heyecanlı bize gösdtermeye başladı, birden bir enerji patlaması oldu yavrumda, sanırım sevindi!.

















Bizde hem dinlendik, hem yorulduk, işimizi hallettik, hızlandırılmış tatilimizi yaptık, anneannemizle vedalaşıp evimize döndük. Vaktimizin çoook büyük bir kısmı yolda geçti, inanılmaz şekilde sürekli vasıta değiştirdik. Dönüşü özet geçiyorum; Çukurbağ yarımadasından minibüsle Kaş'a, otobüsle fethiye'ye, dolmuşla otogara, servisle Dalaman'a, uçakla Kurtköy'e, otobüsle Tepeüstü'ne, taksiyle atakent'e şeklinde bir günlük yolculukla varabildik menzile. Yolculuk yapmaktan hiç hoşlanmayan çocuklarıyla ve sıcakla mücadele etmeye çalışan anneleri gördükçe kendimi şanslı hissettim, bana yakın mesafelerdeki çocukları , çantamdaki ıvır zıvırla oyalamaya çalışarak anne dayanışmasında bulundum ve kafamı kaldırmadan kitap okudum. Hatta yanına kitap almadığını farkeden Ferhatçıma alandan aldığım kitapa da ferhatçım elinden her bıraktığında musallat oldum. İkimizde çok beğendik,
'OĞUZ ARAL ' huysuz ihtiyar. Tavsiye olunur.

Devamını Oku »

DURUsuz günler

Sabah 5 te durucum odasından annecimmmm annecimmm yeedesinnn diye bağırınca birden iç ses -aysun napıyosun sen iyimisin , bu çocuğu bırakıp tatil yapmaya utanmıyomusun, ya sen yokken de uyanıp gece yarısı seni isterse, ya uyumazsa, anneannesi de sakinleştiremezse, sakın gitme biryere -ye duruyu da götür, ya sende gitme!!!!- demeye başladı. O an sadece duruda değil bende de tam bi uyanış oldu! Ama biletler de alındı yerimiz de ayırtıldı, üstelik gerçekten işimizde var araya sıkıştırdığımız sadece üç günlük bi kaçamak.Dürüst olalım , gitmekte istiyorum,ama bu ilk ayrılığımız ve nasıl geçicek , durucum kendini terkedilmişmi hissedicek, endişeleniyorum. Ya da belkide beni hiç aramıyacak, anneanne torun herzamanki gibi güzel zaman geçirecekler, trene binmeye gidicekler, ben akşamlarıda gelmeyince, hatta birlikte yatıcaklar, anneyide tamamen unutucak durucum :(
Aslında sürekli olarak bu ruh haliyle başa çıkmaya çalışıyorum. Sonsuz aşk ve bitmeyen suçluluk duygusu. Anneler hep kendini suçluyor, hem başarısız hissettiğinde, hem kendi için birşeyler yapıp mutlu olduğu zamanlarda. Durucum tekrar uykuya dalana kadar, düşünüp bulduğum çözüm ; yarın yola çıkılacak, üç gün kafa dinlenilecek, Ferhatcımla romantizm tazelemesi yapılacak, dönüşte duruya daha iyi hizmet verebilmek için enerji depolanıcak, dönüşte -tamamen Duru için :)- ayrı bir tatil organizasyonu yapılacak. Budur.

Devamını Oku »

DURUnun sulu günü

Nedense çocuklar suyla oynamaya bayılır , duruda su görünce deliriyor, arkasından ıslanmış kıyafetler , saçlar, ayakkabılar... Kabul etmem lazım çok şeker görünüyor suyla oynarken, özellikle suyu yüzüne her sıçratışında şaşırması , yüzündeki şaşkın ifadenin şirinliği yüzünden günde üç dört kez kıyafet değiştirir olduk. evin dışındada durum farklı değil, en son market gezmemizde yine ıslanacak su, akacak bi mecra bulduk, oohhh rahatladıkkk:) Aslında bütün çocuklar deli gibi ıslanmıştı ve anne babalarda oturup ağızlar kulaklarda çocuklarını izliyordu, bizde dahil. Müdehale etmeden çocuklar bıkana kadar bekledik, bu günüde böyle tamamladık.

Bir çeşit anneçilesi olan çocuklarda yemek görünce kaçma durumu bazen bizede uğrar. Doktorların önerileri biraz katı; yemek yerken tv. izlettirme, doyma hissi gelişmez, oyunla yemek yedirme, ödül-ceza yok, yemezse ısrar etme-yemek isteyene kadar bekle, arkasında yemekle dolaşma, elinde yemekle dolaşmasına izin verme, onun istediğini değil yemesi gerekeni getir, blender dan geçirme, çok pişirme, kıltüyyün. Duru nun iyi yemek yemesi için yemek saatinde hiç kurcalanmamış, birsürü ıvır kıvır parçası olan bişey tutuşturmam gerek eline ki artık kocaa evde bulabileceğim hiçbirşey kalmadı. Alet-edevat çekmecesindekiler artık cazibesini kaybetti, banyo dolabındakilerle oynandı, mutfak zaten ezberlendi... Ben yemekle görününce durunun ilk lafı ; OYUNCAAAK , ben bulduğum oyuncağı büyük bir gururla gösterince ikinci kelimesi; BAŞŞKAAA!!! Evet gayet sertt bir emir cümlesi. İşte gün içinde yıkıldığım anlardan biri.

Garantili oyalama yöntemimiz, yine sulu oyunlar. Plastik su hayvanlarımız ve büyük şeffaf bi kase, suyla dodurulur, balıklar suya salınır veee duru ağzını açarrrr, işte mutlu son!

Devamını Oku »

DURUnun minik domatesleri

Yaz ortasında hala domatesler plastik gibi , salatalıklar kokmuyor, bu senede geçiyor bir tatlı çilek yiyemeden ... organiğini filan değil orjinalini istiyorum . Balkonu bostana çevirmek ne kadar mantıklı bilmiyorum, hava kirliliği , üst komşu kirliliği, gidip plastik torbalarla aldığımız düzenlenmiş toprak, plastik saksı... doğal üretimin bu da olamayacağı çok açık! Sevgili küçük bostanımızı duruyla sulamak eğlenceli ve akşamüstü balkon sefaları için sevimli dekorumuz, en azından Duruya yediklerinin marketlerde yetiştişmediğini anlatsın yeter.

Devamını Oku »

İLK AKTİVİTEMİZ

Duru için eğitim sitelerine bakarken karşılaştım Montessori grubuyla. Öyle scientology tarikatı fln gibi bişey değil çocuklara nasıl oyunla öğretebiliriz, eğlenerek öğrenebilirizin peşindeki anneler harika aktiviteler yapmışlar çocuklarıyla. Hemen bir defter edinildi , aktiviteler not edildi, kışlık program yapıldı - ki koca kış nasıl vakit geçireceğimizi düşünüp kederleniyordum- artık evi küçük çaplı bir anaokuluna dönüştürmeye başlayalım bizde. Herşey duru için...

İşte ilk aktivetemiz; boşalan jöle kutusunu aldık elimize, çıktık kırlara. Kurumuş bitkileri , kozalakları bulduk, kuru yaprakları topladık. Durunun da yeni bir kelimesi oldu : kozanak!

Bizi ilk aktivitemiz sırasında yanlız bırakmayan komşunun kedisi

Zarifeyede teşekkür ederiz burdan, oda bize moral desteği verdi, durunun mıncırmalarına ses çıkarmadan hiç yanımızdan ayrılmadı .

Gezintimiz sırasında birde bulut (dut) ağacı bulduk üstelik ilk defa boyu boyuma uygun bi ağaç bulduğum için de ayrıca sevinmiştim ama duru bi tane bile yemedi, -yine bir diş dönemi, yine iştehımızı kaybettik- ama güzel vakit geçirdik. Birlikte olmak güzel , birlikte birşeyler yapmak daha da güzel...

Eylemleimiz devam edecek...

Devamını Oku »

bir köpeğin varsa efendisindir, ama bir çocuğun varsa, kölesin demektir !

Duruyu beklerken nerdeyse tüm annelerin hemfikir olduğu o mükemmel duyguların hiç birini hissedememiştim, kalp atışlarını duyabildiğiniz , sıvı dolu bir göbeğin içinde yüzmeye çalışan hamur gibi bir canlıyı görebildiğiniz aletlerde beni heycanlandırmamıştı -sardı korkular, gelecek yıllarrr- sendromuyla uğraşıyordum vs, ama Durunun gelişiyle birçoğu kendiliğinden halloldu. Kalanlar bazen beni zorlasada Durunun ve zamanın yardımlarıyla belki tamamen iyileşirim , belki burda yazar içimi döker, rahatlarım belki herşey süper olur bu dünyanın en güzel gönüllü köleliği için ikinci kez cesaret bulurum. Belki yorgunluklarda paylaşıldıkça azalıyordur, deneyelim bakalım.

Devamını Oku »