Ayrılık günü geldi çattı...


Ben bugün yeniden çalışmaya başladım. Durucumu Melek teyzesine bıraktım, birkaç gündür anlatıyordum zaten, biraz düşünüp sorular soruyordu, anlamaya çalıştı sanırım kendince. Dün akşam oyuncaklarıyla oynarken kendi kendine konuşuyor;
-ben işe gittim, sonra geldiimm para kazandım, iş yaptııımm...
diye tekrarlıyor. Belki de düşünüyor, tartıyor olacakları...
Sabah ben hazırlanırken yine sorular,
-nereye gidiyoruz anneee?
-tatlım ben işe gidiyorum
-peki ben kiminle kalıcam?
Çok hüzünlü sordu, yinede olgunluğundan hiçbirşey kaybetmedi, bir oyuncak seçti kendine, yanına aldı. Üçümüz beraber süt içtik çıkmadan, konuştuk, çok sevimliydi tatlım.
-Sana ne getirmemi istersin, dedim-baba oyuncak getirir zateenn, dedi, fazlasında gözü yok, bitanemin. Yinede öğlende gidip hediye aldım, sevincini görmek için sabırsızlanıyorum.
Kendimi frenledim, sadece iki kere aradım, ilkinde neşeliydi ama öğleden sonra
-anne nüfteenn geell demeye başladı.

Bebeğim;
Özledim teninin kokusunu özledim,
özledim sımsıcak nefesini özledim
özledim mızmızlığını o sevimliliğini özledim

ama yeniden hayata karışmakta çok güzel....

4 yorum:

  • Özden diyor:
    10 Mart 2010 02:37

    :( ne kadar zor bir süreç...Umarım hızla alışırsınız, anne kız...

  • isoon diyor:
    10 Mart 2010 03:03

    umarım... :)

  • GüCüBe diyor:
    10 Mart 2010 07:51

    Gerçekten zor ama alışılıyor işte.
    Kolaylıklar diliyorum..

  • isoon diyor:
    10 Mart 2010 13:36

    teşekkür ederim, hepimize kolay gelsin...

Yorum Gönder

Datttlu Yorumlar